maandag 6 november 2017

Marieke in marmer

Marmer is hot en trendy, zo blijkt uit interieurplaatjes op instagram en dergelijke. Maar u weet als trouwe volger inmiddels dat trends vaak helemaal aan mij voorbij gaan. Vorig jaar nog, oh ironie, wisselden wij vol overtuiging het oubollige donker marmeren tafelblad van onze keukentafel in voor een betonnen versie. Geen seconde spijt van. 
En toch, als je iets vaak genoeg ziet, in de juiste setting wel te verstaan, dan went dat wel. Sterker nog, dan ga ik het vaak ook gewoon echt mooi vinden. Dus toen ik dit bijzondere katoentje ontdekte bij De Stoffenkamer kreeg ik visioenen van gemarmerde kleedjes. Ik klikte en kocht. Dat manlief de wenkbrauwen fronste bij de stof is bijzaak, weet hij veel van hot en trendy ;).

Bij dat visioen hoorden ook ruffles. Al even hot en trendy. Ook daaraan moest ik even wennen, maar inmiddels vind ik juist gedoseerde frullen helemaal OK.
Voor het patroontje haalde ik mijn inspiratie bij haar, en haar, en haar, en haar. Met Marieke van Ikatee krijg je waar voor je geld: véél opties, véél maten en véél ruffles.

Ik koos voor de kleedjes-versie, met lange mouwen (het is tenslotte herfst) en frullen op de middenvoor. Verder niks speciaal. And boy, wat hou ik van het resultaat! Het enige dat ik betreur is dat ik de mouwen niet iets verlengde. Tja, les petites françaises ...
hot en trendy...

stoer ...
 lieflijk ...
frullerig ...
met oog voor detail ...
 verkocht!





maandag 30 oktober 2017

Eloise in modal #stikbelgique

Nadat ze zich de hele zomer samen met Griet opsloot om een boek te schrijven, had Annick nog energie over om ons te trakteren op een gratis patroon. Na het Oliver broekje, verdiende ook Eloise een patroon dat naar haar genoemd was ;). En Annick is op en top Belgisch dus een patroon van haar hand valt nog mooi binnen de #stikbelgique oktobermaand ook. Tjakka.

Eloise is een heel tof kleedje zonder poespas, heel wijd en perfect ook voor oudere meisjes als de mijne - echt waar, schreef ik hier nu 'oudere'? #geschoktemoticon. Ze zijn nog maar net geboren! Maar in kledingtermen lieten we het baby, peuter-en kleutergeweld al achter ons. Dus ja, ouder it is.
Ik kocht halverwege de zomer online een stapel effen modal-stofjes bij Madeline de Stoffenmadam.  In mijn hoofd zag ik daarin de ideale voeringstof, soepel en zacht, in prachtige kleurtjes die overal bij passen. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik me bij 'modal' een heel andere stof voorstelde, en al zeker geen stretchstof. In mijn voordeel pleit dat modal as such gewoon een vezeltype is, en dus geen stretch impliceert, maar wanneer het gemengd wordt met elastaan of dergelijke wel die eigenschappen kan verkrijgen. Ik deed wel degelijk mijn huiswerk vooraf, you see ;) 

Terugsturen was een optie, maar niet echt iets ik serieus overwoog, want eens in mijn handen, voelde de stof net iets te zacht om te retourneren :)  En zo goed als kreukelvrij, dat ook. Nog een dikke plus. De stof valt mooi door, maar een minpuntje, ze tekent wel af. Dus rokken, broeken en die kledingstukken waar peren gezegend met een sinaasappelvelletje mee worstelen, no go.
Wat doe je dan wel met één meters doorvallende effen stretchstofjes? Ah! Eloise to the rescue! 
Ik moest behoorlijk puzzelen, want het wijde model, in combinatie met een 8 jaar, dat is nipt uit 1 meter. Het rokdeel heeft dus net iets minder rimpels als eigenlijk de bedoeling was. Maar dat stoort niet, vind ik. 
Het enige folieke dat ik deed was het koperen paspelstukje in de schoudernaden. Subtiele bling is altijd scoren. Alleen, die lurex dat pikt, zo blijkt bij het dragen, dus de naad moet ik nog even verpakken in biais ;).
De kleur is oud mint, en dat met het koperen accent blijkt ideaal camouflage-materiaal is de herfstige bossen.
Eloise, een welkome aanvulling in mijn patronenkast! Nog tips om die andere meters modal te verwerken?

maandag 16 oktober 2017

Louisa in 't dubbel - Stik Belgique blogtour

Ongeveer 5 jaar geleden is het, dat Marjolein de naaikriebels te pakken kreeg. Hoewel ik Marjolein zelf pas de laatste jaren virtueel leerde kennen voel ik een zekere verwantschap, want haar verhaal klinkt verdacht veel als het mijne.

We - ieder apart, want we kenden elkaar niet - kochten onze eerste naaimachine en schuimden het wereldwijde web af op zoek naar patroontjes, tips en lotgenoten. Daar ontdekten we een hele wereld van blogs en facebookgroepen, tutorials en meer of minder uitgebreide pdf-patronen. Niet zo heel veel later kregen we zelf de blogkriebels en delen - ja, nog steeds - te pas en te onpas, met al wie het wil volgen onze naai-avonturen. 

Marjolein besloot dat vijf jaar naaikriebels écht wel een feestje verdient. Oktober doopte ze dus tot Stik Belgique maand, een maand waarin we de Belgische naai-scene extra in de kijker zetten, door zo veel mogelijk Belgisch (in de ruime zin, qua patroon, stof, tutorial, ...) te naaien. 

Met plezier zei ik dan ook ja tegen haar Stik Belgique blogtour. Eerlijk, hoe moeilijk kan het zijn om Belgisch te naaien? 
Met een naaiweekend in het vooruitzicht plande ik winterjassen. Er zijn weinig naaisels waar je zo veel voldoening van hebt. Ok, het is wel een werkje, maar een jas wordt wel een pak meer gedragen dan de gemiddelde jurk. Jassen for the win dus!
Op vlak van jassenpatronen zijn wij Belgen nogal verwend. Jackie (Ienemiene), Berlin (StraightGrain), Moiano (StraightGrain), Louisa (Compagnie M), Lars (Zonen09)... Beslissen welk patroon ik zou gebruiken was nog de grootste knoop om door te hakken. Een kap was een vereiste, en eigenlijk ook een rits (inderdaad, u ziet dat goed, er zit geen rits in deze versies, door een kleine misrekening van mijnentwege) en liefst iets langer. Dus bleven Berlin en Louisa over. En omdat ik Berlin vorig jaar maakte, koos ik nu voor Louisa. Yep, een staaltje Mieke-logica.

Ik trok naar Hoogboom waar het aanbod winterstoffen half september nog beperkt was en kocht daar de twee enige stoffen die enigzins in aanmerking kwamen voor een winterjas. Voor de ouste werd dat een petrolblauwe wol, met cognac accenten en hier en daar een gouden glinster (wat u totaal niet op foto ziet, maar dus gewoon van mij moet aannemen). 
De maat, en dat geldt ook voor die van de jongste, is perfect. Het enige dat ik zou veranderen is iets meer ruimte in het voorpand. Ik moest met beide een beetje 'foefelen' met de positie van de knopen om beide knopenpads mooi te laten overlappen zonder al te veel trekwerk. 
Ik zocht matchende voering in Hoogboom maar kwam niet verder dan een warmgele wafelstof. Toen ik uiteindelijk, een uur voor het weekend, koos voor cognackleurige paspel in de zakken had ik spijt dat ik geen cognackleurige voering had, want die komt natuurlijk in de kap piepen. Geen nood, op weekend luisde ik van haar een stukje tricot voor in de kap  af die ze onderweg kocht voor een zonenmaaksel. Merci Sarah!
Voor de jongste werd het een zwart-witte jas, met zilveren glitter (ook hier moet u me op mijn woord geloven) en oudroze wafelvoering. 
In de kap verwerkte ik een coupon pandatricot van Bellelien.(Oh, en als u goed kijkt ziet u ook de glitter!). Ik deed, net als Marleen in haar prachtige Moiano, aan de zeilringen in de kap, met daarin een elastiek. Dat Riet naast me zat op naaiweekend en daar even de One-to-hug-handleiding tevoorschijn toverde waarin die optie verwerkt zit, was een dikke meevaller.
En zo zijn wij alvast klaar voor de eerste winterprik! 

Meer Belgische inspiratie vinden jullie deze week bij deze dames:

Bovendien koppelt Marjolein aan haar virtuele feestje ook nog een fijne winactie voor jullie! Deze week mag ze een Zonen09-patroon weggeven én het Cobalt-patroon van Blou. Klik gerust terug naar mijn vorige blogpost voor wat extra inspiratie ;)

dinsdag 26 september 2017

Flashy in cobalt - Cobalt-blogtour

Ik hou wel van pittig. Een vrouw - en ook een man for that matter - met een mening, met lef, met karakter, I like. Ok, niet eender welk soort mening - ongefundeerd, en ook niet eender welk soort karakter - moeilijk, maar alles beter dan géén karakter (tenzij het op snoepen aankomt, dan heb ik er ook geen). 
Pittig dus. Voor deze Cobalt sweater, of in mijn geval eerder t-shirt, koos ik voor een tíkkeltje fluo, voor een beetje karakter. Cobalt dat is het eerste naaipatroon van het Belgische ontwerpersduo Catherine en An, die samen Blou vormen, en wat mij betreft meteen een voltreffer voor alle vrouwen met een beetje vorm hier en daar. 
Cobalt is een damessweater met een sobere voorkant maar een supertof rugdetail. De Y-rug, dat is wat mij meteen over de streep trok toen ik de eerste voorbeelden op instagram zag passeren - al zijn er ook nog de V-rug, diepe V, en diepe Y als patroonopties. Dus toen de dames mij vroegen of ik wou deelnemen aan de blogtour twijfelde ik geen moment. Ideaal excuus voor een kleine dosis selfish sewing - alsof we een excuus nodig hebben om eens aan onszelf te denken, maar kom. 
De stof, een double gauze tricot met gele en roze fluo spikkels kocht ik bij Piekewieke en is zoooo zalig zacht! Op zoek naar stof voor het Y-detail vond ik in Kapellen dé perfecte kleur boordstof. Oh yes, fluo all the way. 
Het patroon zit heel mooi in elkaar, de maat is er boenk op (sweater-gewijs dan, ik vond een t-shirt iets beter passen bij dit stofje en nam uiteindelijk nog wel een maat in. Net wat Blou ook suggereert als je voor een t-shirt versie zou gaan). Ik combineerde 3 maten - wat can I say, de vrouwelijke vormen die er van boven te weinig zijn, zijn er onderaan te veel ;) - en volgde daarbij mooi de werkwijze. Perfect fit. De uitleg is duidelijk, met ninja-terminologie en al. Alleen de Y keer ik niet zo strak afgewerkt als de dames maar ik lig er eigenlijk niet van wakker. Een drukletter Y of een zwierig geschreven letter Y, welke heeft het meeste karakter ;).
Ik stikte de Y helemaal door zodat de naadwaarde mooi blijft waar die hoort te zitten - een extraatje van mijnentwege, en zoomde om met de fluo draad. Hop. Een nieuw truitje is geboren en eentje waar ik al wat complimenten mee oogstte. Puik werk dames, ik kijk al uit naar meer van jullie hand!
Ook zin om er eentje te maken? Dan kan je tot 4 oktober het patroon aankopen aan -15% met de code TOUR0917COBALT.

Meer inspiratie vind je deze week bij:

zaterdag 16 september 2017

Operatie red het kleedje: feliz meets knippie

Een week of 2 geleden stonden we gezellig wat te keuvelen in het Gentse, ter ere van de opening van de nieuwe winkel van de Stoffenkamer. We, dat waren onder andere Katrien aka Kaatjenaaisels en An aka Straightgrain - ik keuvelde nog met een boel andere inspirerende dames, daar niet van, maar dat heeft nu weinig belang voor mijn punt. 
Gezellig dus, tot Katrien mij er fijntjes op wees dat ik ergens op het wereldwijde web had verkondigd dat ik de volgende keer écht eens gewoon het patroon zou volgen, en hoe het daar nu mee zat. Tja, bekentenis, als ik dingen verkondig dan is dat gewoonlijk meer bladvulling dan dat het de bedoeling is dat dat later tegen mij gebruikt kan worden maar kom: ik had echt oprecht de beste bedoelingen deze keer, echt!

Jolien, het kind is ondertussen alweer 8 en kreeg ergens in de lente een fikse groeispurt, heeft werkelijk niet gelogen geen enkel kleedje meer in haar kast met een zedelijke lengte. Dus kleedjes werden er maanden geleden al beloofd, en belofte maakt schuld.

Toen Feliz (het nieuwste patroon van Straight Grain) het levenslicht zag, sloot ik haar meteen in mijn hart. Tof model, veel opties, ruffles allerhande, enfin, veel waar voor je geld! Met mijn kleedjesvoornemen stond een Feliz-kleedje hoog op mijn prioriteitenlijst. Als u zich inmiddels, als echte kenner, afvraagt waarom dat kleedje op de foto, op de klokmouwen na, nu niet meteen veel weg heeft van Feliz, lees dan vooral verder.

Ik maakte enkele kapitale fouten. 

Nummer 1: Ik pikte een soepele én gladde donkerblauwe gridstof uit mijn kast (gekocht bij Olive). Daar is op zich niks mis mee, ware het niet dat gridstof geen tikkeltje vergevingsgezind is voor kleine 'afwijkingen'*. Afwijkingen? Tja ... oorspronkelijk wilde ik voeren in dezelfde stof, en voor dat voeringdeel keek ik niet heel nauw naar de grid op de stof. Toen ik uiteindelijk besloot toch te voeren met een lichte jeans had ik plots 2 voorpanden uit de gridstof, ééntje mooi recht van draad, eentje ietsie minder mooi recht van draad. Alleen vergat ik dat ergens in een nachtelijk uur en pikte er op goed geluk ééntje uit om mee verder te werken. Het verkeerde uiteraard, wat ik pas doorhad toen het ding klaar lag voor een eerste pasbeurt.
*Dat er niks vergevingsgezind aan is zie je ook aan de tailleband op de rug. Ik wijt dit aan glad en glibberig want ik lette deze keer zeer erg op de positie van de stof.
Nummer 2: Ik negeerde bij het tekenen en knippen heel flink een stemmetje in mijn hoofd dat zei: pas op, het kind is 8 en dus is een hoog schattigheidsgehalte niet meteen het streefdoel. Bleek bij die eerste pasbeurt (waarvan de maat overigens pérfect zat) dat de verhoogde taille in combinatie met het kleedjesplan toch net iets te schattig was. Op de één of andere manier werkt dat niet meer zo voor mijn 8-jarige. Verkorten tot een pittig topje, of het onderdeel recupereren voor een rokje was de simpele oplossing geweest, maar het kind  wilde kleedjes, remember - en dat zal mama geweten hebben, de traantjes die blonken in de ogen mag je er zelf bij bedenken.
Bijna had ik geheel en al in de vuilbak gekieperd, al betwijfel ik of dat de goedkeuring van dochterlief had kunnen wegdragen. Maar de pitbull in mij kwam bovendrijven en ik zocht hardnekkig naar een patroon waarbij ik de klokmouwen toch nog zou kunnen incorporeren. Die lagen immers gemaakt klaar, gerolzoomd en al. Ik bladerde door wat boekjes in de kast en in de Knippie 1/2017 zag ik een kleedje  (jurk 11) waarmee ik klokmouwen wel zag matchen. 
Alle overbodige patroondelen werden geskipt en het bovenpand van Feliz hertekende ik zodat het zou aansluiten bij dit kleedje. Ik sukkelde nog serieus op de biaisafwerking bovenaan. Ik denk niet dat ik dat al eerder deed in combinatie met een blinde rits, en als je u dan moet beroepen op de oh zo uitgebreide uitleg in de Knippie, dan weet je dat je in bent voor een uurtje of twee trial en error.
Maar kom, al bij al: operatie red het kleedje geslaagd. Ben ik helemaal tevreden? Nee, ik zie teveel afwijkende grids op de achterkant. Volgde ik het patroon op de letter? Euuuuuh, oeps, noch Feliz noch Knippie hadden die eer. Sorry Katrien!

Ben ik verliefd op mijn meisje in dat kleedje? Ja, kei hard!


Stof: Olive Online (Peach Pearl)
Patroon: Feliz (Straightgrain) meets Knippie 1/2017 (jurk 11 = jurkje op de voorpagina)
Kniekousen: kousen en karton
Schoenen: JFF (hippe schoentjes)










LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...